Waarom het zo makkelijk is iets niet te doen

Elke maandag zei ik weer tegen mezelf dat het vanaf deze week echt anders zou gaan. Ik zou weer gaan rennen, mijn uithoudingsvermogen verbeteren, spieren versterken en daarmee mijn energie terugkrijgen van wat inmiddels als de prehistorie voelde. Heel makkelijk zou je denken. Sportkleren aan, naar buiten, en daarna de ene voet voor de andere gaan zetten. Ik wist wat het me op zou leveren, ik had het vroeger immers tot in den treure gedaan. Maar elke week was hetzelfde liedje. Op maandag en dinsdag vond ik een perfect excuus om niet te gaan sporten en halverwege de week kon ik mezelf ervan overtuigen dat het echt beter was om een verse start op maandag te maken…
Iedereen zal dit waarschijnlijk herkennen. Hoe vaak heb je jezelf deze week niet gezegd dat je je administratie gaat bijwerken? Je kast opruimen? En hoe vaak heb je die belofte aan jezelf verbroken? Dit geldt overigens niet alleen prive, maar net zo goed voor je werkende leven. Die ene to do op je lijst die je al maanden aan staat te staren. Dat belletje dat je dagen aan het uitstellen bent. Je inbox up to date houden of op tijd komen voor vergaderingen. Simpel maar moeilijk.
Duizenden boeken en artikelen zijn geschreven over de kunst van dingen gedaan krijgen en ik claim zeker niet een expert hierin te zijn. We zitten midden in een verbouwing en op de een of andere manier is een serie op de bank kijken als de kinderen er eindelijk inliggen belangrijker dan de keuken schilderen. Maar nu ren ik weer 3-4 keer per week. En er was 1 ding dat mij heel erg geholpen heeft dat iedereen kan toepassen op de dingen die, op persoonlijk of professioneel vlak, net even dat duwtje nodig hebben om het te gaan doen.
Het wordt het ‘immunity to change’ framework genoemd. Het is gebaseerd is op Robert Kegan en Lisa Laskow Lahey en heeft een simpele stappen die je inzicht geven in waarom je dat ogenschijnlijke simpele doel nog niet gehaald hebt tot nu toe, en helpt je vervolgens je ‘immuniteit voor verandering’ te doorbreken. Pak een pen papier, maak kolommen voor elke stap, en je kan aan de slag!

Stap 1 – Doel

Wat is het wat je wilt doen, veranderen of verbeteren? Voor de beschrijving van de verschillende stappen zullen we mijn doel van fit worden gebruiken. Laat me beginnen te zeggen dat doelen stellen in discipline op zichzelf is en hoe beter je je doel formuleert, des te groter de kans dat je het daadwerkelijk gaat halen. Dus als we SMART doelstellingen in ons achterhoofd houden, wordt mijn doel: Mijn energie terugkrijgen door middel van fysieke inspanningen. Om dit te bereiken wil ik 10 kilometer in 1 uur rennen binnen 3 maanden.

Stap 2 – Gedrag dat tegen mijn doel in gaat

Wat ben je wel of niet aan het doen in plaats van je doel? Er was een hele lijst van dingen die ik aan het doen was in plaats van rennen. Nooit eerder wakker worden voordat de kinderen dat deden, Casa de Papel bingewatchen of alleen maar focussen op korte termijn resultaat om er een paar te noemen.

Stap 3 – Zorgen

Waar maak je je zorgen om als je het anders zou gaan doen? Het is belangrijk dat je nu echt even een paar minuten de tijd neemt om deze vraag te beantwoorden. Waar maak je je nou echt zorgen om? Om terug te grijpen op mijn voorbeeld was dit voor mij de angst dat ik niet genoeg tijd voor mijn kinderen, partner, werk en slapen zou hebben bijvoorbeeld. Of dat ik al die tijd en energie zou stoppen in het rennen van die 10 kilometer maar het nul effect op mijn energie niveau zou hebben. En ten slotte, als ik echt eerlijk tegen mezelf was, dat ik geen moment meer zou hebben dat ik gewoon even lui kon zijn. Want hoe fantastisch was het dat ik sinds de geboorte van mijn kinderen altijd wel een excuus kon vinden om niet te hoeven sporten? Ik kon gewoon op de bank liggen, niks doen en me er niet schuldig over voelen!

Stap 4 – Concurrerende activiteiten

Andere verplichtingen die je hebt waarvan je denkt dat ze beinvloed worden als je het anders gaat doen. Dit is een kwestie van prioriteiten. Waarvan dacht ik dat het belangrijker was dan sporten? Wat ‘verdiende’ mijn tijd meer? Dit was in mijn geval sterk gelinkt aan mijn zorgen. Mijn kinderen, man, werk en slapen. En momenten dat ik even helemaal niks hoefde te doen.

Stap 5 – Aannames

Wat zijn de onderliggende aannames van je zorgen of andere activiteiten? Voor mij is dit eigenlijk de belangrijkste stap in het framework, waar de vorige stappen je langzaam naartoe helpen. Wat ligt er onder de oppervlakte wat ervoor zorgt dat ik niet doe wat ik zeg te willen doen? Welke (mentale) obstakels heb ik voor mezelf gecreeerd? En voor mij was het sleutelwoord tijd. Ik had vier grote aannames die me ervan weerhielden in de actiemodus te stappen:
  • Sporten kost meer energie en tijd dan dat het oplevert
  • Het heeft alleen nut als je voor een langere tijd sport en de impact groot is
  • Het effect moet direct gevoeld of gezien worden anders is het nutteloos
  • Ik ben een slechte moeder, partner en collega als ik niet al mijn tijd met of voor hun doorbreng
  • Dit is het belangrijkste inzicht dat je nodig hebt voor de volgende stap – een klein experiment dat er voor zal zorgen dat je uit je negatieve uitstel spiraal kan stappen en dat je aannames op de proef kan stellen.

    Stap 6 – Klein experiment

    Welke kleine actie(s) kan je vanaf morgen gaan doen wat je zal gaan helpen met het bereiken van je doel? Het belangrijkste woord hier is KLEIN. Want een incrementele verandering is zoveel effectiever en makkelijker te implementeren, in ieder geval voor mij, dan een 180 graden ommezwaai van je huidige routine. En als het eerste experiment zijn vruchten af lijkt te werpen, is het zoveel leuker om er nog een te doen, en nog een. Dus welk bescheiden, veilig en uitvoerbaar experiment kan je bedenken dat je kan helpen om je eigen aannames kan ontkrachten? En ervoor zorgen dat je je doel gaat halen? Sinds ongeveer al mijn aannames tijd-gerelateerd waren, moest mijn experiment kort maar effectief zijn. Mijn vader gaf me de tip om eens naar de 7-minuten work-out te kijken: 7 minute sporten, waarin je 12 oefeningen doet die 30 seconden duren met 10 seconden ertussen. 7 minuten. Minder lang dan een keer snoozen, dat moest me lukken. Om het haalbaar te laten zijn moest ik het om de dag 1 keer doen in plaats van meteen 3 keer per dag, elke dag. En om mijn schuldgevoel naar mijn andere verplichtingen toe te beperken, zou ik het samen met mijn kinderen en man doen. Met kinderen voor kinderen op de achtergrond (overigens niet aan te raden als de beste muziekkeuze) zouden wij sporten en de kinderen dansen.

    Stap 7 – Saboteurs en supporters

    Wie zijn je saboteurs? Is er iemand die stiekem in je oor aan het fluisteren is dat het je toch niet gaat lukken? En vice versa, wie kan je als supporter inschakelen? In mijn geval was ik de enige saboteur, maar er komen zeker momenten dat er mensen zullen zijn die, bedoeld of onbedoeld, je afleiden van waar je naartoe wilt. Ga niet de kroeg in met je alcoholische vriendin als je dry January wilt doen. Ik schakelde mijn man is als mijn grootste supporter. De groepsdruk van hem zien sporten terwijl ik in mijn bed lag was al genoeg om mee te gaan doen. Ook maakte ik een app-groep met vrienden die hetzelfde gingen doen. Maak voor jezelf ook een lijst met de grootste (potentiele) saboteurs en supporters en kijk hoe ze een rol (kunnen) spelen op jouw pad naar succes.
    Het effect van dit kleine experiment was dat ik, na twee weken spierpijn, al een positief effect begon te zien. Ik ging steeds langer sporten in de ochtend, omdat ik merkte dat het echt totaal geen negatief effect had op mijn kinderen, partner en werk. Sterker nog, de rest van de dag had ik meer energie waardoor ik zowel effectiever aan het werk was en ik een half uur verstoppertje kon spelen zonder tussendoor te zeggen dat ik even moest zitten. Maar natuurlijk wist ik dit allemaal al. Ik sportte me vroeger helemaal suf en voelde me er fantastisch bij. Ik wist dat als ik nu een uur per dag zou gaan sporten dit een positief effect zou hebben op mijn energie. Maar mijn onderliggende aannames waren zo diep geworteld dat ik ze niet kon herkennen, accepteren en overheen kon stappen.
    Dit is geschreven met een persoonlijk voorbeeld, wat misschien herkenbaar is voor sommigen van jullie. Maar zoals gezegd, deze aanpak kan voor alles, zowel persoonlijk als professioneel, gebruikt worden. Ik zou je willen aansporen om dat stuk papier te maken en erachter te komen wat de onderliggende reden is dat dat ene hardnekkige ding nooit lijkt te gebeuren!
    Zet zelf de volgende stap. Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang gratis tips en updates om de ontwikkeling van jouw bedrijf te versnellen.













      Ik ga akkoord met de privacy policy van Bricklayers conform de "General Data Protection Regulation"